Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2008

Το δώρο δόθηκε, το ανέφερε και ο Φριντ Ο Αμερικανός ΥΦΕΞ είχε την ευκαιρία να πει την αλήθεια και δεν το έπραξε

Ο κ. Κρίστοφερ είπε πως «η Τουρκία σάς πρόδωσε, η Κύπρος και η Ελλάδα σάς υποστήριξαν» (στον πόλεμο εναντίον του Σαντάμ Χουσεϊν).

TOY ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ


Ο υφυπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντάνιελ Φριντ, ερωτήθηκε την περασμένη Δευτέρα στη Λευκωσία, για μία άκρως ενοχλητική δήλωση που του αποδίδεται τα τελευταία 4 με 5 χρόνια, και η οποία διχάζει τους υποστηρικτές και τους πολέμιους του αντιδημοκρατικού σχεδίου Ανάν. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του Ελληνοαμερικανού επιχειρηματία, Αρη Ανάγνου, σε συγκεντρώσεις ομογενών στην Ουάσιγκτον, ο κ. Φριντ είχε αποκαλύψει πως το κείμενο του πρώην γενικού γραμματέα του ΟΗΕ ήταν ένα «δώρο» προς την Τουρκία για να υποστηρίξει την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ. Περίπου το ίδιο, αν όχι χειρότερο, είπε και η πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, Ελίζαμπεθ Τζόουνς. Μιλώντας σε τουρκικό ακροατήριο, στις 6 Ιουνίου 2005, υπογράμμισε: «Η Κύπρος υπήρξε ένα εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα για τις Ην. Πολιτείες. Υιοθετήσαμε τη θέση ότι η διεθνής εικόνα της Τουρκίας αναφορικά με την Κύπρο έπρεπε ν' αλλάξει. Η Τουρκία πρέπει να θεωρείται το καλό παιδί στο θέμα της Κύπρου αλλάζοντας έτσι τις υφιστάμενες παραστάσεις του κόσμου. Αναγνωρίζουμε την καλή δουλειά που έκανε η Τουρκία στο Κυπριακό. Διότι η Κύπρος, με ή χωρίς τη λύση, δεν πρέπει να δημιουργεί κωλύματα στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Η Κύπρος δεν πρέπει να θεωρείται πρόβλημα αναφορικά με τις φιλοδοξίες της Τουρκίας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση». Ο Αμερικανός υφυπουργός, που διακρίνεται για την ωμότητα και την ευθύτητά του -το ομολογούν ακόμα και αυτοί που διαφωνούν μαζί του- απάντησε ότι ''αυτό είναι το πιο γελοίο δημοσίευμα που έχω δει για αρκετά χρόνια''. Μάλιστα, το κυπριακό κρατικό πρακτορείο ΚΥΠΕ έγραψε ότι ο κ. Φριντ διαβεβαίωσε ότι δεν είπε ποτέ τέτοιο πράγμα, ούτε το σκέφτηκε και πρόσθεσε: ''Είναι γελοία σκέψη και ευτυχώς δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα''. Ο ανώτερος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, είχε μία μεγάλη ευκαιρία να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, και δεν το έπραξε... Αντίθετα, κατέφυγε στον «πολιτισμό της μισής αλήθειας», μία πρακτική η οποία παρατηρήθηκε με την άφιξη των νεοσυντηρητικών στην Ουάσιγκτον, και έχει ως βασική της αρχή, την άτακτη υποχώρηση όταν η πολιτική, οι δηλώσεις και οι τοποθετήσεις συναντούν έντονη αντίδραση. Μπορούσε κάλλιστα να πει, ότι είχε συζητήσεις, το 2003 και το 2004, με ομάδα Ελληνοαμερικανών, παρουσία δημοσιογράφων, οι οποίες έγιναν υπό τον όρο να μην αποκαλυφθεί ποτέ το περιεχόμενό τους. Αυτή ήταν η συμφωνία μεταξύ του λομπίστα Εντι Μανάτου, ηγετικών στελεχών της ΠΣΕΚΑ και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, στο οποίο υπηρετούσε ο σημερινός υφυπουργός Εξωτερικών. Συμφωνήθηκε να δοθεί η ευκαιρία στον κ. Φριντ, να «τα πει έξω από τα δόντια», χωρίς δημοσιότητα και παρεξηγήσεις. Αλλωστε, στις 24 Φεβρουαρίου 2003, σε ενημέρωση στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ειπώθηκαν ακριβώς τα ίδια, που κατέγραψε δύο μέρες μετά η εφημερίδα Financial Times: «Ανώτεροι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Μπους εισηγήθηκαν μία βελτιωμένη συμφωνία του πακέτου του ΟΗΕ για τη Βόρεια Κύπρο, ως ανταπόδοση για τη συνεργασία της Τουρκίας στον αμερικανικό πόλεμο εναντίον του Ιράκ», σημείωνε η δημοσιογράφος Judy Dempsey. Ο κ. Φριντ είχε κάθε δικαίωμα να κατηγορήσει και να καταγγείλει αυτόν που διέρρευσε τις δηλώσεις του. Μάλιστα, πριν αρχίσει η κλειστή συνεδρίαση, ο κ. Μάικ Μανάτος, εκ των οργανωτών του συνεδρίου, είχε τονίσει πως όσοι δεν μπορούσαν να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό, θα έπρεπε να αποχωρήσουν. Μερικοί σύνεδροι, και δημοσιογράφοι, προτίμησαν να εξέλθουν της αίθουσας. Θα ήταν δικαιολογημένος και θα του έβγαζα το καπέλο, εάν απαντούσε στη δημοσιογράφο της βρετανόφωνης εφημερίδας που του υπέβαλε το ερώτημα, ότι δεν θυμόταν καν τέτοιες συγκεντρώσεις. Είχε δικαίωμα να το πράξει, αφού αυτό ακριβώς συμφωνήθηκε. Ακόμα, ο κ. Φριντ, θα κέρδιζε πολλούς πόντους, εάν έλεγε πως «δεν είπα ακριβώς αυτό», αν και μιλούσε ενώπιον αρκετών Ελληνοαμερικανών, Ελληνοκυπρίων από τη Βρετανία και την Κύπρο, διπλωματών και Ελλήνων βουλευτών. Ετσι θα «καθάριζε» χωρίς να καταφύγει στην αδυναμία της αναλήθειας. Ομως, ο Αμερικανός υφυπουργός προτίμησε να μην πει την αλήθεια. Στη δύση της καριέρας του ως αξιωματούχου της κυβέρνησης Μπους, ο κ. Φριντ δέχθηκε να παίξει ένα παιγνίδι, για λόγους που εξυπηρετούν πολιτικά συμφέροντα των ανθρώπων που μέχρι σήμερα επιμένουν στην επαναφορά του αντιδημοκρατικού σχεδίου Ανάν. Βέβαια, είναι κάτι που επιθυμούσε διακαώς και ο ίδιος, αν και εσχάτως έχει αλλάξει γνώμη. Το παιγνίδι αυτό αποδείχθηκε παγίδα για τον Αμερικανό υφυπουργό, και σίγουρα θα του χάλασε τη διάθεση. Η επίμαχη δήλωση έγινε. Δύο φορές, όχι μία. Τον άκουσαν αποσβολωμένοι όσοι βρίσκονταν στην αίθουσα, αρκετοί εκ των οποίων είναι προσωπικοί φίλοι του κ. Φριντ. Αρα, δεν έχουν και λόγο να τον σταυρώσουν. Από την στιγμή που ο Αμερικανός υφυπουργός έπαιξε το παιγνίδι-παγίδα που του έστησε ο ελληνόφωνος μηχανισμός του Ματτ Πάλμερ (Αμερικανός διπλωμάτης που υπηρετούσε στην πρεσβεία της Λευκωσίας την εποχή του σχεδίου Ανάν), όσοι δεσμεύτηκαν να μην μιλήσουν ποτέ για το περιεχόμενο εκείνης της ομιλίας-διάλεξης του κ. Φριντ, ουσιαστικά απελευθερώνονται και δικαιούνται να καταθέσουν τη μαρτυρία τους. Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Ανάγνος έσπασε το εμπάργκο -και κακώς το έπραξε. Δεν είχε δικαίωμα να το παραβιάσει, αφού συμφώνησε και αποδέχθηκε την off the record ενημέρωση. Αλλά και ο ίδιος ο Αμερικανός υφυπουργός, με την αναιμική διάψευσή του, εξυπηρέτησε, χωρίς να το αντιληφθεί, και δικαίωσε τους αντιπάλους του. Οι παρόντες Ελληνες και Κύπριοι διπλωμάτες έστειλαν αναφορές στις κυβερνήσεις τους. Μάλιστα, ένας εξ αυτών σχολίαζε ότι ο κ. Φριντ, που δεν μάσησε ποτέ τα λόγια του, ανέπτυξε με ωμότητα την αμερικανική πολιτική έναντι της Κύπρου. Ηγετικοί παράγοντες της Ομογένειας της Αμερικής, του εξέφρασαν μεγαλοφώνως την απογοήτευσή τους. Οι Ελληνες βουλευτές που ήταν παρόντες, έκαναν γνωστή την οργή τους. Ο πρόεδρος της ΠΣΕΚΑ τόνισε πως «η Τουρκία σάς πρόδωσε, η Κύπρος και η Ελλάδα σάς υποστήριξαν» (στον πόλεμο εναντίον του Σαντάμ Χουσεϊν). Ο κ. Φριντ είχε και έναν έντονο διάλογο με τον κ. Ανάγνο, τον οποίο αποκλείεται να ξέχασε. Η αίθουσα είχε γίνει ζούγκλα... ''Aυτό είναι το πιο γελοίο δημοσίευμα που έχω δει για αρκετά χρόνια" δήλωσε ο Φριντ όταν κλήθηκε να σχολιάσει τη δήλωση ότι το Σχέδιο Ανάν ήταν ένα «δώρο» προς την Τουρκία για να υποστηρίξει την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ. Ο Φριντ διαψεύδει τη δήλωση που αποδίδεται, ωστόσο διαψεύδεται από δεκάδες παρόντες μάρτυρες. Κρύφτηκε πίσω από το off the record Ο κ. Φριντ, προτίμησε να κρυφθεί πίσω από το off the record που όντως συμφωνήθηκε. Προσωπικά, δεν έχω σπάσει κανένα εμπάργκο στην 30χρονη καριέρα μου. Προκλήθηκα και για το θέμα της δήλωσης του κ. Φριντ... Προκλήθηκα και για το θέμα της χορήγησης χρημάτων από την USAID και την αμερικανική πρεσβεία της Λευκωσίας. Δεν μίλησα. Ομως, από την στιγμή που ο Αμερικανός υφυπουργός επέλεξε να βγάλει τρελούς διπλωμάτες, Ελληνες βουλευτές, παράγοντες της Ομογένειας, και δημοσιογράφους, ουδείς μπορεί να σιωπήσει. Η δήλωση του κ. Φριντ, όχι μόνο έγινε, αλλά ήταν και χειρότερη απ' ό,τι παρουσιάστηκε. Αλλωστε, στην ίδια συγκέντρωση, Αμερικανοί αξιωματούχοι κάρφωσαν και Κύπριους πολιτικούς, δίνοντας τα ονόματά τους, ότι δήθεν τους διαβεβαίωναν πως το σχέδιο Ανάν είναι εξαιρετική και δίκαιη εργασία και ότι θα υποστηριζόταν από την πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων. Είμαι βέβαιος πως το σημείωμα αυτό, θα προκαλέσει την οργή του ελληνόφωνου μηχανισμού που έστησε στη Λευκωσία ο Αμερικανός διπλωμάτης, Ματτ Πάλμερ. Ας πιουν ξύδι... Ο ίδιος μηχανισμός, θα επιχειρήσει σύντομα να «δικαιώσει» τους Αμερικανούς για το πραξικόπημα, αφού ετοιμάζει άρθρα με κεντρική ιδέα ότι δεν στοιχειοθετείται η ανάμειξη των Ηνωμένων Πολιτειών στην ανατροπή του Μακαρίου, ενέργεια που έδωσε στην Τουρκία τη δικαιολογία που αναζητούσε για να εισβάλει στην Κύπρο. Ο,τι και να πράξουν, η αλήθεια δεν νερώνεται... Δυστυχώς, το σχέδιο Ανάν, όπως ομολόγησε ο κ. Φριντ στις off the record ενημερώσεις των ηγετών της Ομογένειας, ήταν ένα «δώρο» για την Αγκυρα, η οποία την περίοδο του πολέμου στο Ιράκ, εξευτέλισε την Αμερική, την κορόιδεψε και ανάγκασε χιλιάδες στρατιώτες της να κοιμούνται για 60 μέρες στα πλοία, αρνούμενη να τους επιτρέψει ακόμα και να κάνουν ένα περίπατο στο έδαφός της... Εάν δημοσιοποιείτο η ενημέρωση.. Τι έλεγαν οι Αμερικανοί στη χριστουγεννιάτικη γιορτή του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τις προεδρικές: Σημείωση: Την περασμένη Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2008, στις 5 το απόγευμα, πέντε δημοσιογράφοι, τρεις Ελληνες και δύο Ελληνοκύπριοι, ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση ανώτερου αξιωματούχου -εστάλη με ηλεκτρονικό μήνυμα (e-mail)- ο οποίος επιθυμούσε να τους ενημερώσει για σοβαρό εθνικό θέμα. Οταν έφτασαν στο γραφείο του, σε πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών, πληροφορήθηκαν ότι δεν είχαν δικαίωμα να μεταδώσουν ή να γράψουν οτιδήποτε για τη συνάντηση-ενημέρωση. Αποδέχθηκαν τον όρο. Ομως, τι θα συμβεί εάν ένας εκ των πέντε δημοσιογράφων, αθετήσει την υπόσχεση που έδωσε και μεταδώσει τα διαμειφθέντα; Ο ανώτερος αξιωματούχος θα δηλώσει πως δεν έγινε ποτέ τέτοια ενημέρωση... Και θα έχει όλο το δίκιο με το μέρος του, αν και θα ψεύδεται ασύστολα... Υστερόγραφο: Στη χριστουγεννιάτικη εορτή της Αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών, οι δημοσιογράφοι είχαν την ευκαιρία να τα πουν με τον κ. Φριντ, αλλά και τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών, Τζον Νεγρεπόντε. Πιστεύω πως η αποκάλυψη του περιεχομένου της συζήτησης, πριν από τις κυπριακές προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου, θα τίναζε στον αέρα το πολιτικό σκηνικό της Κύπρου. Και μένω εδώ...